Εις αύριον τα σπουδαία, ας κάνουμε τώρα …εκλογές

Εις αύριον τα σπουδαία, ας κάνουμε τώρα …εκλογές

20142603 vimatizontas

Τι λέει ακριβώς η συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα προφανώς δεν θα το μάθουμε άμεσα, αν και όπως όλα δείχνουν, τα περισσότερα θέματα που είχαν στην ατζέντα τους οι τροικανοί, δείχνουν να έχουν …περάσει. Ήδη οι θιγόμενοι, οι φαρμακοποιοί αρχικά, προχωώρησαν σε απεργία διαρκείας. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν και άλλες αντιδράσεις.

Η ουσία της υπόθεσης είναι απλή. Τα μνημόνια στην όποια τους μορφή δεν θα τελειώσουν και ο στόχος είναι να αλλάξει η Ελλάδα. Να αλλάξει και να γίνει τι; Ένα κράτος όπως τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Και η αλήθεια είναι ότι αν και μέλος της ΕΕ, η χώρα μας ήταν πάντα μια ιδιαίτερη περίπτωση. Μάλιστα τα τελευταία 3,5 χρόνια, παρά τα λόγια και τις δεσμεύσεις, πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές δεν έγιναν.

Εδώ πρέπει να αποφασίσουμε. Να αλλάξουμε όσο και όπως πρέπει και να γίνουμε σαν τους άλλους, ή να παραμείνουμε μια ειδική περίπτωση ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση; Δύσκολο ερώτημα και ακόμη πιο δύσκολη η απάντηση. Σε κάθε περίπτωση, όπως πάντα, όλα μετατίθενται μετά τις εκλογές και κατά την επόμενη επίσκεψη της τρόικα, όποια μορφή και αν έχει αυτή.

Αυτό τονίζει και ο Πάνος Κακούρης στο ενδιαφέρον σημείωμα του στη Ναυτεμπορική, δίνοντας το στίγμα του που βρισκόμαστε και τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Γράφει ο καλός συνάδελφος:

«Οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε τόσα ψέματα, όσα μετά το κυνήγι, στη διάρκεια του πολέμου και πριν από τις εκλογές, είχε πει ο Γερμανός καγκελάριος Οτο Φον Μπίσμαρκ, πριν από σχεδόν δύο αιώνες. Να πούμε ότι η ρήση είναι επίκαιρη στη σημερινή Ελλάδα, είναι πλεονασμός, αφού εάν υπάρχει ένας τόπος που ισχύουν απόλυτα τα παραπάνω, αυτή είναι η χώρα μας.

Στη διάρκεια της μακράς προεκλογικής περιόδου, μέχρι την 26η Μαΐου, θα ακούσουμε πολλές υπερβολές τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση. Και το πεδίο αντιπαράθεσής τους δεν είναι άλλο από την οικονομία, που «καίει» κυριολεκτικά νοικοκυριά και επιχειρήσεις στην τελευταία τετραετία, βιώνοντας τις συνέπειες της πρωτοφανούς κρίσης.

Παρακολουθώντας την προεκλογική αντιπαράθεση και τα εκατέρωθεν επιχειρήματα, τις περισσότερες φορές, δεν ισχύει το χιλιοειπωμένο πως «η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση». Η εντύπωση που δίνεται ορισμένες φορές είναι πως η αλήθεια δεν βρίσκεται ούτε καν στη μέση της αντιπαράθεσης, αλλά πολύ μακριά, κάπου... αλλού.

Η συγκυρία για την οικονομία είναι κρίσιμη. Με βάση τις προβλέψεις, φέτος θα πραγματοποιήσει το άλμα της εξόδου από την ύφεση και θα καταγράψει αύξηση του ΑΕΠ, ύστερα από μια εξαετία βαθιάς ύφεσης, που έφτασε μέχρι και το -7,2%. Πώς θα επιτευχθεί όμως η ανάκαμψη; Έγινε κάτι την περασμένη τετραετία ώστε να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη; Το αντίθετο. Ολα τα μέτρα είχαν αντιαναπτυξιακό χαρακτήρα. Να πάρουμε τη φορολογία που στέγνωσε την αγορά; Να πάρουμε τη συνεχή μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων; Την αέναη γραφειοκρατία; Την έλλειψη ρευστότητας;

Ακόμη, δύο χρόνια ακούμε για ένα αναπτυξιακό σχέδιο, που θα δώσει τις κατευθύνσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Αντί αυτού, έχουμε μνημόνια. Παράλληλα υπάρχει και η απειλή από την αντιπολίτευση (έστω και μικρή) ότι μπορεί να ξαναγυρίσουμε και στη δραχμή, να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες, υποσχέσεις για ακάλυπτες παροχές και γενικά αναπτύσσει μια ρητορεία που συντηρεί την αβεβαιότητα.

Στο μέσον αυτών υπάρχει η οικονομία που αναζητεί διέξοδο. Φαίνεται, όμως, πως δεν υπάρχει σχέδιο και η έξοδος από την ύφεση θα βασίζεται στην απλοϊκή λογική πως «δεν πάει παρακάτω». Δηλαδή, θεωρούν ότι η οικονομία «έπιασε πάτο» και δεν μπορεί, θα αρχίσει μόνη της να ανακάμπτει.

Στο δημοσιονομικό τομέα υπάρχει αισθητή πρόοδος και το «κοινωνικό μέρισμα» θα μπορούσε να είναι μήνυμα εξόδου από την κρίση. Θα ίσχυε, εάν δινόταν μετά τις εκλογές και όχι πριν. Τα τρέχοντα δημοσιονομικά δεδομένα είναι μεν βελτιωμένα, αλλά δεν δικαιολογούν κανένα επίδομα. Τον Ιούνιο που θα επιστρέψει η τρόικα θα μας προσγειώσει στην ωμή πραγματικότητα».

Τη φράση «εις ή ες αύριον τα σπουδαία» τη λέμε όταν αναβάλουμε για το μέλλον υποχρεώσεις με μεγάλη σημασία. Η φράση αυτή χρησιμοποιήθηκε από τον ολιγαρχικό άρχοντα της αρχαίας Θήβας, Αρχία ο οποίος έζησε το 4ο αιώνα π.Χ. και ήταν φίλος των Σπαρτιατών. Κάποια στιγμή βρίσκονταν σε ένα συμπόσιο στο σπίτι ενός έμπιστου φίλου, όταν ένας αγγελιοφόρος του έφερε γράμμα πως κινδύνευε από τον πολιτικό του αντίπαλο Πελοπίδα και τους δημοκρατικούς Θηβαίους. Ο αγγελιοφόρος του είπε πως ήταν πολύ σημαντικό και έπρεπε να το διαβάσει άμεσα. Ο Αρχίας γελώντας απάντησε «εις αύριον τα σπουδαία», και το άφησε δίχως να το διαβάσει. Η επόμενη μέρα όμως, δεν επρόκειτο να έρθει για τον Αρχία, καθώς δολοφονήθηκε μαζί με τους φίλους του.