Ας μη βιαστούμε να πούμε «δεν πάει άλλο»

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύτηκε στις Σάββατο, 01 Μαρτίου 2014 08:05

Έχουμε αναφερθεί και άλλοτε στην λογική του «δεν πάει άλλο», ο οποία όμως διαψεύδεται πάντα, τα τελευταία τέσσερα σχεδόν χρόνια, καθώς όλο και νέα μέτρα μειώνουν το εισόδημα όσων δεν μπορούν να κλέψουν το κράτος. Οι άλλοι, συνεχίζουν να την περνούν ζωή και κότα, όσοι μάλιστα είναι και σε διάφορες λίστες, μάλλον θα έχουν αναθαρρήσει, βλέποντας να μην προχωρούν οι έλεγχοι.

Μήπως όμως φτάσαμε πράγματι στο σημείο του «δεν πάει άλλο», μήπως έχουν εξαντληθεί για πολλούς τα τραπεζικά αποθέματα, μήπως και τα χρυσαφικά, για κάποιους, έχουν δοθεί, ως κόσμημα και όχι μόνο σαν χρυσός, μήπως κάποιοι έχουν να βγουν από το σπίτι τους ένα τουλάχιστον χρόνο και τέλος μήπως έχουμε ραγδαία αύξηση των συσσιτίων και όσων σπεύδουν να προμηθευτούν τρόφιμα από αυτά που διανέμει η ΕΕ μέσο των δήμων;

Ναι, όλα αυτά συμβαίνουν και συμβαίνουν ακόμη πολύ χειρότερα, όσο η κρίση βαθαίνει, όσο η κάθε κυβέρνηση κοιτάει να σώσει τον δημόσιο τομέα αδιαφορώντας για όλους τους άλλους που εργαζόμενοι πληρώνουν τον δημόσιο τομέα.   

Έτσι, η έξοδος της οικονομίας από την ύφεση εντός του 2014 είναι το μεγαλύτερο στοίχημα της χώρας και αν δεν κερδηθεί, η αναγκαστική υπομονή που επέδειξαν νοικοκυριά και επιχειρήσεις θα εξαντληθεί.

Ο κεντρικός τραπεζίτης Γιώργος Προβόπουλος εμφανίστηκε προχθές αισιόδοξος πως, υπό προϋποθέσεις, είναι δυνατή η έξοδος από την ύφεση φέτος, κάτι που θα δώσει ελπίδα για τα επόμενα χρόνια, την οποία έχουν ανάγκη η οικονομία και η κοινωνία.

Δεν υπάρχουν περιθώρια αστοχίας δεδομένου ότι όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΤτΕ, το τίμημα που πλήρωσε η οικονομία την τετραετία 2010-2013 είναι τεράστιο.

Ας δούμε πως αποτιμά την κατάσταση ο συνάδελφος Πάνος Κακούρης ο οποίος σημειώνει χαρακτηριστικά στη Ναυτεμπορική:

«Τα συνολικά μέτρα αυξήσεων φόρων και μειώσεων δαπανών έφτασαν σε 73,4 δισ. ευρώ ή στο 36,2% του ΑΕΠ, χάθηκαν 904.200 θέσεις εργασίας, ενώ δημιουργείται μια γενιά «μακροχρόνια ανέργων», όχι μόνο μεσήλικες που ήταν το σύνηθες μέχρι τώρα, αλλά και νέων. Δηλαδή, νέοι άνθρωποι δεν θα έχουν καμία εργασιακή εμπειρία για αρκετά χρόνια.

Η ανεργία των νέων φτάνει στο 60%, αλλά μέρος αυτών είναι σχεδόν «μόνιμοι» άνεργοι. Απαξιώνεται έτσι ένα εν δυνάμει εργατικό δυναμικό και εάν η εξέλιξη αυτή συνδυαστεί και με τη μετανάστευση εργαζομένων στο εξωτερικό, η κατάσταση θα καταστεί εφιαλτική.

Ακόμη, οι αποδοχές όσων παρέμειναν στην αγορά εργασίας μειώθηκαν κατά 23%, ενώ σε συνδυασμό με την αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυρών μειώθηκε πάνω από 30%.

Το δυσμενές σκηνικό συμπληρώνεται από την απουσία επενδύσεων, με μείωση της επενδυτικής δαπάνης κατά 51%, ενώ μοναδική θετική εξέλιξη είναι η αύξηση των εξαγωγών, αγαθών και υπηρεσιών, που δεν φτάνουν για να καλύψουν τις υστερήσεις σε άλλους τομείς.

Το ερώτημα που διατυπώνουν όλοι πλέον είναι πόσο ακόμα θα επιδεινώνεται η πραγματική οικονομία, ενώ αυτό που τονίζουν είναι πως «δεν πάει άλλο».

Τα στοιχεία αυτό δείχνουν. Προφανώς, δεν πάει άλλο και είναι αδιέξοδη η περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων, η αύξηση των φορολογικών βαρών, η μείωση της απασχόλησης και η συνέχιση της ύφεσης. Και δυστυχώς, καμία κίνηση εκ μέρους της κυβέρνησης να πατάξει την φοροδιαφυγή, αντιθέτως και με αφορμή τις επικείμενες διπλές εκλογές, έχει αρχίσει και τις προσφορές…

Και να καταγραφεί αντιστροφή της πορείας του ΑΕΠ, ασφαλώς και δεν βελτιώνονται αυτόματα οι σχετικοί δείκτες. Θα απαιτήσει χρόνο, ενώ πολλά χρόνια θα απαιτήσει η διαδικασία ανάκτησης όσων χάθηκαν στην προηγούμενη τετραετία - εξαετία. Επιπλέον, αν το ΑΕΠ βρεθεί σε θετικό πρόσημο, θα είναι το παρελθόν έτος 2013, ο πάτος του βαρελιού, οπότε δεν θα έχουμε και νέες απώλειες στο εισόδημα; Δυστυχώς, δύσκολα να το πει κανείς. Σε μια αναδυόμενη οικονομία όπως είναι πλέον η ελληνική και με ένα σχεδόν ανύπαρκτο δημόσιο, κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει σωστά το μέλλον. Είναι κατά την γνωστή έκφραση, όσα πάνε και όσα έρθουν… Άρα λοιπόν, ας μη βιαστούμε να πούμε για μια ακόμη φορά, «δεν πάει άλλο», γιατί όποτε το είπαμε ως σήμερα, σφίξαμε και άλλο το ζωνάρι.

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >