Πένονται οι πολίτες και δεν ευημερούν οι αριθμοί

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύτηκε στις Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014 09:23

Ήταν το 1963 όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου, παππούς του σημερινού πρωθυπουργού είχε πει το περίφημο «ευημερούν οι αριθμοί αλλά πένονται οι πολίτες». Σήμερα, αν και η κυβέρνηση μοιράζει το λεγόμενο πρωτογενές μέρισμα και διατείνεται ότι η οικονομία αρχίζει να ανασαίνει, οι αριθμοί ευημερούν από την …ανάποδη. Ακούμε για πολλά δις ευρώ καθημερινά, ωστόσο πρόκειται για χρήματα που είτε τα χρωστάμε εμείς στο κράτος είτε τα χρωστά το κράτος μας στους δανειστές του.

Ακόμη και τα ποσά που χρειάζεται η ελληνική οικονομία για να ανακάμψει, με ένα ποσόν των 50-60 δις ευρώ σε χρονικά διάστημα 15 με 20 έτη, αποκλείεται να προέλθουν από ελληνικά πορτοφόλια, για αυτό και ο λόγος περί ενός νέου σχεδίου Μάρσαλ, αρκεί βέβαια τα χρήματα αυτά να πάνε στο λαό, δηλαδή σε επιχειρηματίες που απέδειξαν ότι μπορούν να παράγουν και να σταθούν στις αγορές και όχι στους πολιτικούς, για να τα μοιράσουν μετά αυτοί κατά το δοκούν.

Για να πάρουμε μια ιδέα του πόσα χρήματα έχουν χαθεί σε μόλις 4 περίπου χρόνια, δανειζόμαστε, δημοσιογραφικά, την οικονομική ανάλυση του Πάνου Κακούρη από τη Ναυτεμπορική , στην οποία περιγράφεται η καταβαράθρωση της ελληνικής οικονομίας και η εξανέμιση του εισοδήματος των πολιτών.

Να σημειωθεί ότι σε εφιαλτικά επίπεδα έχουν εκτοξευτεί τα ληξιπρόθεσμα χρέη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και ένα ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει είναι εάν πλέον υπάρχουν αυτά τα λεφτά για να πληρωθούν. Ας τα δούμε όμως αναλυτικά:

«Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο (εφορία) φτάνουν στα 63 δισ. ευρώ και αυξάνονται με ρυθμό σχεδόν 1 δισ. ευρώ το μήνα. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία φτάνουν στο ποσό των 7,5 δισ. ευρώ.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς τις τράπεζες (κόκκινα δάνεια) φτάνουν στο ποσό των 70 δισ. ευρώ. Δηλαδή το σύνολο των οφειλών, που οφείλουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, φτάνει στο ποσό των 140 δισ. ευρώ ή στο 78% του ΑΕΠ!

Ο «λογαριασμός» των 140 δισ. ευρώ είναι το αποτέλεσμα της κρίσης και των περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν. Είναι μια παράμετρος που αγνόησαν και εξακολουθούν να αγνοούν η τρόικα και το υπουργείο Οικονομικών από το 2010 έως και σήμερα. Είναι οι συνέπειες της πολιτικής που εφαρμόζουν και τίποτα περισσότερο.

Από το 2008 και μετά χάθηκε το 21% του ΑΕΠ ή 51 δισ. ευρώ. Τα εισοδήματα μειώθηκαν κατά μέσο όρο 35%. Στην εξαετία προστέθηκαν 1.000.000 νέοι άνεργοι, εκ των οποίων το 90% είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Το ύψος των επενδύσεων στην οικονομία είναι χαμηλότερο και από εκείνο του έτους 2000. Οι φόροι έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα εξακολουθεί να είναι ανασφαλής για την εργασία του και τις αμοιβές του.

Στο δημόσιο τομέα η ανασφάλεια εξοστρακίστηκε βασικά στις καθαρίστριες, στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και στους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ. Συμπτωματικά όλοι αυτοί είναι μακριά από τα κέντρα αποφάσεων και τα κτήρια των αρμοδίων υπουργείων, στοιχείο που έχει τη σημασία του.

Η αβεβαιότητα εξακολουθεί να σκιάζει τα πάντα και η τρόικα επανέρχεται τον Ιούνιο, χωρίς να υπάρχει, τότε, το «μορατόριουμ» λόγω των εκλογών.

Στις συνθήκες αυτές, ασφαλώς και είναι δύσκολη η αποπληρωμή τους. Εάν η εφορία είχε εισπράξει τα 63 δισ. ευρώ, θα είχε λυθεί το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. Εάν τα Ταμεία είχαν εισπράξει τα 7,5 δισ. ευρώ, δεν θα καθυστερούσαν τις συντάξεις. Εάν οι τράπεζες είχαν εισπράξει τα 70 δισ. ευρώ, θα είχαν επαρκή ρευστότητα για να χρηματοδοτούν με άνεση την οικονομία.

Ακόμη Δημόσιο, Τράπεζες και Ταμεία θα λειτουργούσαν διαφορετικά εάν είχαν βάσιμες ελπίδες πως θα εισπράξουν αυτά τα ποσά. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο με την αλλαγή του κλίματος στην οικονομία, την ανάπτυξη και την προοπτική».

Είναι προφανές ότι μόνο με ένα θαύμα σώζεται η παρτίδα. 

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >