Θλίψη και μιζέρια που έχουν να πέσουν…

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύτηκε στις Πέμπτη, 05 Δεκεμβρίου 2013 06:24

Με την ευκαιρία της συζήτησης για τους πλειστηριασμούς, ήρθε στην επιφάνεια και η υπόθεση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο, σύστημα είναι αλλά όχι όμως και …τραπεζικό. Άλλωστε, αρκεί κανείς να διαβεί την πόρτα μια τράπεζας και να ζητήσει δάνειο…

Η ιστορία με τους πλειστηριασμούς έχει ενδιαφέρον πέραν των ατέρμονων συζητήσεων περί κοινωνικής ευαισθησίας κ.λπ.

Και όπως σημειώνει ο οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης, «είναι αλήθεια ότι κανένα ευνομούμενο τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς πλειστηριασμούς ακινήτων για τα οποία οι δανειζόμενοι έχουν σταματήσει να πληρώνουν τις δόσεις τους. Πώς είναι δυνατόν να ξαναρχίσουν να χορηγούν στεγαστικά δάνεια οι τράπεζες όταν γνωρίζουν πως οι δανειολήπτες, δια νόμου, δύνανται και να κρατήσουν το σπίτι τους και να μην πληρώσουν καμία δόση;».

Ωστόσο, στην Ελλάδα την σύγχρονη, τίποτα δεν είναι μόνο του, ‘όλα συνδέονται μεταξύ τους. Έτσι και ο Γιάννης Βαρουφάκης, καλά κάνει και συνδέει άμεσα τους πλειστηριασμούς με τις τράπεζες.

Όπως γράφει στο protagon.gr, «στην περίπτωση της Ελλάδας δεν υφίσταται τραπεζικό σύστημα. Πόσο μάλιστα ευνομούμενο τραπεζικό σύστημα. Οι κύριοι Σάλλας και Κωστόπουλος παραμένουν τραπεζίτες ελέω της γενναιοδωρίας του χειμαζόμενου έλληνα πολίτη, υπό την ασπίδα προστασίας του σκανδαλώδους συστήματος ανακεφαλαιοποίησης το οποίο «συνελήφθη» (χωρίς να συλληφθεί κανείς!) επί υπουργίας Βενιζέλου».

Καταλήγει δε με τα παρακάτω: «Αν η τρόικα θέλει να εφαρμόσει κανόνες ελεύθερης οικονομίας στον τραπεζικό τομέα θα ήμουν ο πρώτος που θα πανηγύριζε. Να αρχίσουν ξανά τους πλειστηριασμούς. Αφού όμως περάσουν οι τράπεζες στα χέρια των πολιτών, Ευρωπαίων και Ελλήνων, που πληρώνουν για αυτές οι τράπεζες. Αφού παραιτηθούν όλα τα μέλη των διοικητικών τους συμβουλίων και αντικατασταθούν από αδιάφθορους».

Αρχικά να τονίσουμε ότι τις τράπεζες και τους τραπεζίτες, είχε την ευκαιρία να τις αλλάξει και να τους αλλάξει ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά δεν… Και αφού δεν άλλαξε τα πράγματα ένας σοσιαλιστής και μάλιστα πρόεδρος της Διεθνούς, τι να περιμένει κανείς από ανοιξιάτικους συντηρητικούς και από τον Βενιζέλο και τα υπολείμματα του                                      

ΠαΣοΚ…

Ωστόσο, έστω και πως αλλάζουν τα πράγματα στο τραπεζικό τομέα. Έχει λυθεί το πρόβλημα; όχι βέβαια…, γιατί πολύ απλά: Οι μεγάλοι «χαμένοι» του 2014, θα είναι οι έμποροι, οι βιοτέχνες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που θα πληρώσουν φόρο 26% από το πρώτο ευρώ του ετησίου εισοδήματος τους και για τα πρώτα 50.000 ευρώ και 33% για τυχόν επιπλέον ποσό πέραν των 50.000 ευρώ. Και να ήταν μόνο αυτό… Τα «μπλοκάκια», το 2014 θα κληθούν να καταβάλουν φόρο 1.300 ευρώ για ετήσιο εισόδημα 5.000 ευρώ, 1.820 ευρώ για ετήσιο εισόδημα 7.000 ευρώ και 2.600 ευρώ για ετήσιο εισόδημα 10.000 ευρώ.

Την ίδια ώρα, οι πολυεθνικές μας κοροϊδεύουν με δήθεν επενδύσεις, αφήνοντας τα προϊόντα τους σε τιμές που είχαν και πριν την κρίση. Και ναι, δεν αυξήθηκαν οι τιμές στα ράφια των σουπερμάρκετ, ωστόσο λίγοι πλέον, μπορούν να αγοράζουν τις ποσότητες και την ποιότητα που αγόραζαν και πριν από την κρίση.

Επιπλέον, κάνοντας καθυστέρηση για τρία χρόνια η κεντρική διοίκηση δείχνει απρόθυμη να διώξει δημόσιους υπαλλήλου, αφού το κράτος ούτε μπορεί, ούτε και θέλει να τους αξιολογήσει. Ούτε λόγος βέβαια για ριζικές αλλαγές στο δημόσιο, στους δήμους και στις περιφέρειες, για να αποκτήσουμε σύγχρονο κράτος.

Και κλείνοντας, να σημειώσουμε, για μια ακόμη φορά, ότι οι λίστες φοροφυγάδων πατενταρισμένων ή μη, παραμένουν ανέγγιχτες, ενώ η εισφοροδιαφυγή, δεν πατάσσεται όπως θα έπρεπε.

Αυτά και άλλα πολλά που συνεχίζουν να καρκινοβατούν, αποδεικνύουν πως η Ελλάδα δεν έχει ακόμη, πολύ δρόμο να κάνει. Η Ελλάδα, γιατί οι έλληνες, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μπορούν να συνεχίσουν να πληρώνουν τους φόρους τους και να έχουν ψυχική υγεία.

Με λίγα λόγια, αντί οι κυβερνήσεις να σαρώσουν όλα τα στραβά σε ένα, άντε δυο χρόνια και να αφήσουμε πίσω την κρίση, χωρίς βέβαια ελπίδα ότι θα επανέλθουμε στα στάνταρ προ κρίσης, καθυστερούν, κάνουν λάθος επιλογές, επικεντρώνουν την δουλειά τους μόνο στις μειώσεις μισθών και συντάξεων. Αν ούτε του χρόνου έχουμε ανάπτυξη, οι άνεργοι συνεχίσουν να αυξάνονται και οι φορολογικές ανισότητες να διαιωνίζονται, πολύ πιθανόν η κρίση να γυρίσει σε θλίψη.

Ήδη η επαρχία της Αθήνας «εξάγει» στην ελληνική περιφέρεια την μιζέρια που αντικατέστησε το lifestyleτων προηγούμενων δεκαετιών. Και αν στην Ελλάδα επικρατήσουν τελικά η θλίψη και η μιζέρια, δεν θα αργήσει η γενική κατάρρευση, η ολοκληρωτική χρεοκοπία. Τότε, όλα θα γίνουν πολύ γρήγορα και εξαιρετικά βίαια, χωρίς κανείς να είναι σίγουρος για την τελική κατάληξη. 

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >