«Οι φτωχοί άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται»… «αυτοί οι οποίοι πρέπει να το σκέπτονται είναι αυτοί που παριστάνουν τους φτωχούς ενώ δεν είναι», δήλωσε την Κυριακή, σε σχέση με το ζήτημα των πλειστηριασμών, ο υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Κωστής Χατζηδάκης, εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου. Προφανώς, εννοούσε και πως γενικότερα οι φτωχοί δεν έχουν κάτι να φοβούνται.
Άλλωστε, σιγά μην μπορούσαν να αγοράσουν σπίτι των 300 χιλιάδων οι φτωχοί για να φοβούνται μην τους το πάρει η τράπεζα. Στο ενοίκιο ζούσαν και ζουν και το πληρώνουν κανονικά κάθε μήνα, όταν άλλοι δεν πληρώνουν καν την δόση από το 4σσάρι ή το 5πεντάρι όπου συνεχίζουν να ζουν αν και πλέον το εισόδημα τους δεν δικαιολογεί κάτι τέτοιο.
Προδήλως δεν έχουν κάτι να φοβηθούν οι φτωχοί, καθώς δεν βρίσκονται στην λίστα Λαγκάρντ, ούτε σε κάποια άλλη λίστα, για να έχουν χάσει τον ύπνο τους από το κυνηγητό του ΣΔΟΕ της εφορίας και των δικαστικών αρχών. Φαντάζεστε φτωχό στην λίστα, με 500 εκατομμύρια, και να μη μπορεί να τα δικαιολογήσει; Άυπνος θα έμενε όλη νύχτα και άντε μετά να πήγαινε για βάρδια στο εργοστάσιο.
Ούτε σε ξένες τράπεζες έβγαλαν τα παραπανήσια τους λεφτά οι φτωχοί για να φοβούνται μήπως τους πάρει το κράτος το 45% αν δεν μπορούν να τα δικαιολογήσουν.
Επιπλέον, σιγά μην πήραν οι φτωχοί θαλασσοδάνεια και επιδοτήσεις για να τρέμει τώρα το φυλλοκάρδι τους που τους τα ζητάει πίσω και με τόκο το κράτος. Ούτε …ξέχασαν να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές εκατομμυρίων για να τρέμουν πότε θα έρθει να τους πιάσει η αστυνομία.
Και φυσικά, ούτε κότερα ούτε πολυτελής βίλες ούτε Καγιέν έχουν οι φτωχοί για να κοιμούνται μέσα σε αυτά από τον φόβο μην τους τα κατάσχουν.
Σιγά δε μην έχουν δεκάδες στρέμματα παραθαλάσσια οι φτωχοί για να φοβούνται μήπως τους ξεπαραδιάσει ο νέος φόρος ακινήτων. Και να σας πω και το άλλο, ούτε κανένα πολιτικό φόβο έχουν φτωχοί, γιατί είδατε εσείς φτωχό υπουργό, βουλευτή και γενικότερα πολιτικό… Καλά, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Ούτε καν πλησιάζουν σε τέτοιες θέσεις οι φτωχοί, γιατί ξέρουν, όπως λένε και οι στοίχοι τραγουδιού, πρωθυπουργοί αν γίνουν θα τους κυνηγάει ο κόσμος, από …αγάπη.
Ωστόσο, έχουν και κάτι να φοβούνται οι φτωχοί και το ακούσαμε την Κυριακή. Οι πατάτες είναι φέτες ακριβότερες 11% σε σύγκριση με πέρυσι και για αυτό φταίνε οι …μεσάζοντες. Αλλά, που θα πάει, θα ξαναβγεί στους δρόμους το κίνημα της πατάτας…
Όσο το προχωράμε το θέμα, όλο και κάτι μας έρχεται στο μυαλό ότι έχουν να φοβούνται οι φτωχοί. Για παράδειγμα, το κρύο του χειμώνα, από τότε που το πετρέλαιο έγινε είδος πολυτελείας. Α, είναι και που δεν πέφτουν οι ριμάδες οι τιμές από το ράφι των σουπερμάρκετ, τόσο καλά που τις έχουν …καρφωμένες. Καταλαβαίνουν βέβαια οι φτωχοί ότι δεν μπορούν να πέσουν πολύ οι τιμές, μη γίνουν και κλέφτες για να ζήσουν οι πολυεθνικές, αλλά περιμένουν να πιάσουν κάπως τα παρακάλια της κυβέρνησης, μήπως και γεμίσει με λιγότερα χρήματα το καλάθι της νοικοκυράς. Άντε, υπάρχει και κάτι ακόμη, να δουλεύουν και να μη πληρώνονται, αλλά δεν είναι και τόσο φοβερό, δουλειά να υπάρχει…
Όλα αυτά όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι ευτυχισμένοι οι φτωχοί. Όλα τα ζευγάρια, λίγο πολύ έχουν παιδιά, ένα ή και περισσότερα. Και όπως είναι γνωστό, ένα παιδί αξίζει όλα τα εκατομμύρια του κόσμου. Άρα, εκατομμυριούχοι οι φτωχοί. Για αυτό και τους έχουν ταράξει στους φόρους…