Αποφασισμένος να περάσει από τη Βουλή το νόμο για την φορολογία των ακινήτων δήλωσε στο «Βήμα της Κυριακής» ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και διαμήνυσε ότι «ήρθε η ώρα να πληρώσουν οι landlords της Εκάλης». Όπου landlords, οι ιδιοκτήτες ενός σπιτιού, διαμερίσματος, συγκυριαρχίας, γης ή ακινήτων, που είναι μισθωμένα σε ένα άτομο ή μια επιχείρηση, ή ενοικιάζονται, για να καταλαβαίνουμε και οι κοινοί θνητοί.
Γιατί όμως αυτός που ανέλαβε να διορθώσει σφάλματα του παρελθόντος αναγκάζεται να βγει στο βουνό, ενώ ουσιαστικά πρόκειται για εκπρόσωπο της πλουτοκρατίας; Ο ίδιος, αποδίδει τις αντιδράσεις σε συμφέροντα που εκπροσωπούνται από ακραίες φωνές φιλελευθερισμού, ενώ περιμένει, όπως λέει, την υποστήριξη στη Βουλή όλων των βουλευτών της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της Αριστεράς που τάσσονται υπέρ της δικαιότερης φορολόγησης των πλουσίων.
Ε, ναι, εδώ δημοσιεύτηκε μέχρι και δήθεν απόφαση, κάτι σαν επισήμανση…, του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, πως αν είναι υποψήφιος ο Στουρνάρας, δεν θα είναι ο ίδιος… Πάντως τον μεγαλύτερο σύμμαχο θα τον βρει στο ΔΝΤ και στον εκπρόσωπο του Πωλ Τόμσεν, ο οποίος δήλωσε στην Ελλάδα, προ καιρού, ότι στην χώρα μας οι πλούσιοι δεν καταβάλουν τους φόρους που τους αναλογούν.
Κυρίως όμως, ο Στουρνάρας στρέφει τα βέλη του σε αυτούς που ουσιαστικά δεν επιθυμούν, ούτε οι αγρότες να πληρώσουν, ούτε οι πλούσιοι ιδιοκτήτες γης, καθώς όλοι οι άλλοι πληρώνουν ήδη το χαράτσι του φόρου ακινήτων που ως χαράτσι είναι ενσωματωμένο, στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Η μάχη πάντως για τον Στουρνάρα, είναι ψηφιστεί και να πληρωθεί ο φόρος ακίνητης περιουσίας και όχι να ξαναπληρώσουμε το χαράτσι.
Όπως άλλωστε επισημαίνει ακόμη ο υπουργός, η φορολογική επιβάρυνση για τον συνεπή φορολογούμενο έχει φθάσει στα όριά της, γι' αυτό άλλωστε καταφεύγει στην υψηλότερη φορολόγηση στις ιδιοκτησίες αντικειμενικής αξίας άνω των 300.000 αλλά και τη συμμετοχή των ιδιοκτητών αγροτικής γης (έστω με μικρά ποσά) στα συνολικά βάρη.
Ωστόσο ο υπουργός πρέπει να λάβει υπόψη του ότι πολύ πιθανόν, με τις «δικλείδες ασφαλείας» που υπάρχουν, να ξαναπληρώσουν τα συνήθη υποζύγια και οι της Εκάλης να γελούν και πάλι και να πίνουν στην υγεία των κορόιδων. Θα τα καταφέρουν όμως τα υποζύγια να πληρώσουν;
Σήμερα τα στοιχεία αποτυπώνουν ανάγλυφα μια άλλη Ελλάδα, πολύ διαφορετική απ’ αυτή που ξέραμε ή ονειρευόμαστε. Και η πτώση συνεχίζεται. Τα δε βάρη δεν έχουν τελειώσει, έρχονται νέα από το 2014. Ο νέος κρατικός προϋπολογισμός κάνει πράξη τις ανατροπές που έχουν ψηφιστεί στη φορολογία και περιλαμβάνονται στο κείμενό του, επιβαρύνοντας όλους με πρόσθετους φόρους ύψους 2,3 δισ. ευρώ. Φαίνεται να μην υπάρχει κανείς που να αναρωτιέται αν μπορούν, πλέον, να πληρωθούν όλα αυτά.
Επιπλέον, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της Eurostat, η φτώχεια αυξήθηκε από 20,1% το 2008 σε 35,8% το 2011. Όταν ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ανήλθε στο 34,6% σε σχέση με το 31% που ήταν την προηγούμενη χρονιά. Όταν το ποσοστό σχετικής φτώχειας των εργαζομένων αυξήθηκε από 11,9% το 2010 σε 15,1% το 2011, ενώ το ποσοστό των νοικοκυριών που αδυνατούν να καλύψουν τουλάχιστον 3 από 9 βασικές ανάγκες ανήλθε σε 33,7% το 2012 σε σχέση με 21,8% το 2008.
Και τέλος, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, κάθε μήνα η «αιμορραγία» στα πιστωτικά ιδρύματα συνεχίζεται με αναλήψεις από 800 εκατ. έως και 1 δισ. ευρώ, για να πληρωθούν χαράτσια, πρόστιμα, ρυθμίσεις, οφειλές. Αν προσθέσει δε κανείς και τις υπόλοιπες καθημερινές υποχρεώσεις, ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, δίδακτρα για σχολεία και φροντιστήρια, το καλάθι που πρέπει να γεμίσει, τότε η ανάκαμψη για την πλειονότητα των πολιτών φαντάζει σαν ένα σκληρό οικονομικό αστείο. Και ας λένε οι της τρόικα, ναι υπάρχει υπερφορολόγηση, αλλά οι φόροι πληρώνονται. Μέχρι πότε όμως;
Για να πληρωθούν περισσότεροι φόροι, πρέπει να αρχίσει η χώρα μας να παράγει, να πουλά τα παραγόμενα προϊόντα, να υπάρχει εισόδημα. Χωρίς ανάπτυξη όμως, δεν υπάρχει εισόδημα. Αυτό είναι που θα πρέπει να έχει πρώτιστα στο μυαλό του ο Στουρνάρας. Υπουργός οικονομίας είναι και όχι υπουργός φόρων.