Η αλήθεια είναι πως ούτε η εκπαίδευση, ούτε η επιχειρηματικότητα, ούτε ο δημόσιος τομές, ούτε κάποιος άλλος τομέας βρίσκεται σε δραματική κατάσταση. Η χώρα ολόκληρη ζει ένα δράμα και η κατάσταση της εξελίσσεται από το κακό στο χειρότερο. Και είναι απίστευτο αυτοί που υπέγραφαν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, να μην είχαν κατά νου ότι κάθε φορά που θα έρχονται οι εκπρόσωποι των δανειστών, δεν θα θέτουν εκβιαστικά νέα αιτήματα για νέα μέτρα. Και αυτό γιατί, ήταν βέβαιο ότι η χώρας που από μόνη της αποτελεί μια στρέβλωση, θα κατάφερνε να ανταπεξέλθει στα αιτήματα για διαρθρωτικές αλλαγές.
Στον τομέα αυτό, ότι και να λέμε, λίγα έχουν γίνει και τις περισσότερες φορές, αυτά που αποφασίζονται, δεν εφαρμόζονται. Η συζήτηση που άνοιξε για νέα μέτρα, έστω και ενός ευρώ, αποτελεί μια ακόμη αποτυχία του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής της Ελλάδας.
Μας είπαν πως τα προηγούμενα ήταν τα τελευταία και πως με το πακέτο αυτό η ελληνική οικονομία βγαίνει από το αδιέξοδο και το 2014 θα επιστρέψει στην ανάπτυξη. Οι ελάχιστοι που το πίστεψαν τώρα αιφνιδιάζονται από τις απαιτήσεις των ελεγκτών, αλλά και από την παραδοχή της ελληνικής πλευράς.
Η τρόικα φέρεται να ζητεί νέα μέτρα 1,2 με 2,9 δισ. ευρώ και η ελληνική πλευρά αναγνωρίζει νέα μέτρα ύψους 500 εκατ. ευρώ. Η λύση θα βρεθεί κάπου στη μέση, αλλά το πρόβλημα είναι η διαιώνιση του φαύλου κύκλου, που θα διατηρεί την αβεβαιότητα στην οικονομία και την κοινωνία.
Με την επιβολή μέτρων, κάθε τρίμηνο που έρχεται η τρόικα, η οικονομία δεν πρόκειται να σταθεροποιηθεί ποτέ. Ούτε ανάπτυξη θα υπάρξει το 2014, εάν επιβληθεί έστω και ένα μέτρο, γιατί κανείς δεν θα πιστέψει ότι είναι το τελευταίο και η αβεβαιότητα θα σκιάζει την όποια επενδυτική πρωτοβουλία. Τα νέα μέτρα, τρώνε το όποιο πλεόνασμα, αληθινό ή ψεύτικο.
Εδώ και καιρό, φαίνεται να έχουν πειστεί όλοι, πως ο μόνος τρόπος να πάει μπροστά η χώρα είναι να μας κουρέψουν το χρέος, τουλάχιστον κατά 40%. Διαφορετικά, το έλλειμμα και τα τοκοχρεολύσια, δεν θα επιτρέψουν ποτέ την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και θα αποτρέπουν στο διηνεκές τις ξένες επενδύσεις στην χώρα μας.
Αυτή θα είναι και η ουσιαστική πολιτική διαπραγμάτευση που θα έχει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, όχι με τους εκπροσώπους των δανειστών που έρχονται στην Ελλάδα, αλλά με τους επικεφαλής του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Κομισιόν και φυσικά της Μέρκελ, όταν με το καλό θα έχουν κυβέρνηση στην Γερμανία και θα έχουν διεξαχθεί οι ευρωεκλογές. Ότι άλλο και να λέμε, δεν έχει ούτε λογική ούτε προοπτική. Αρκεί, μαζί με το κούρεμα του χρέους, να μη μας πουν να τους αδειάσουμε και την γωνιά, ώστε να φτιάξουν μια ευρωζώνη με μεγαλύτερη συνοχή. Είναι άλλωστε προφανές ότι όλες οι άλλες υπό μνημόνιο ή υπό επιτήρηση χώρες, καταφέρνουν να ανακάμψουν εφαρμόζοντας σκληρή λιτότητα. Και όταν τα δημοσιονομικά τους κριθούν επαρκεί, η Ελλάδα θα μείνει το μόνο μαύρο πρόβατο στην ευρωζώνη.
Βάλτε με το νου σας την ευλογιά των προβάτων που καλπάζει στη Θράκη και απειλεί με αφανισμό 600 χιλιάδες αιγοπρόβατα. Και άντε να απειλούνται αυτά της Θράκης, από την στιγμή που δεν μπορούμε να περιορίσουμε το κακό, θα αρχίσουν να απειλούνται και αυτά της Μακεδονίας και μετά και τα πρόβατα της Θεσσαλίας. Κάπως έτσι σκέφτονται τα άλλα κράτη της ευρωζώνης βλέποντας την Ελλάδα να έχει χρηματοδοτηθεί πολλαπλώς, με ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά να μην έχει ακόμη ολοκληρώσει τις υποδομές της, να συνεχίζει να έχει περιφέρειες που δεν έχουν βρει τον προσανατολισμό τους και την χώρα γενικότερα, να μη μπορεί να σταθεί στα πόδια της.
Για αυτό και τα δύσκολα θα είναι μετά τις ευρωεκλογές. Είτε θα μας κάνουν την χάρη με κούρεμα του χρέους και παραμονή στην ευρωζώνη με ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια, είτε θα μας κουρέψουν αλλά θα μας κρατήσουν στο ευρώ κάνοντας μας αποικία τους, είτε τέλος, θα μας κουρέψουν και με κομψό τρόπο θα μας ζητήσουν να πάρουμε τα κουβαδάκια μας και σε άλλη παραλία…