
Δυο, παραδόξως, ευτυχείς διαπιστώσεις προκύπτουν από την αποκάλυψη ότι όποιος δημοσιογράφος, τουλάχιστον, μιλούσε τηλεφωνικά με τον γνωστό σε όλους μας από την αντίσταση του στους χρυσοθήρες Τόλη Παπαγεωργίου, καταγραφόταν ηλεκτρονικά και η συνομιλία του βρίσκεται στην δικογραφία που συνέταξε η αστυνομία και στην οποία ο Παπαγεωργίου «κατονομάζεται από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης ως ιδρυτής της εγκληματικής οργάνωσης που δρα στις Σκουριές». Μεταξύ άλλων, κατηγορείται ότι «έδινε ψευδείς πληροφορίες και προπαγανδιστικό υλικό με σκοπό να επηρεάσει την κοινή γνώμη κατά των μεταλλείων χρυσού στις Σκουριές».
Πρώτη διαπίστωση ότι τις παρακολουθήσεις τις κάνουν έλληνες, προφανώς η ΕΥΠ και άρα δεν υπάρχει κάποιος δορυφόρος να «φωτίζει» ολόκληρη περιοχή και να παρακολουθεί χιλιάδες άτομα. Δεύτερη διαπίστωση ότι οι χρυσοθήρες, μάλλον τελειωμένοι είναι από την Ελλάδα, έστω και αν έχουν μαζί τους εφημερίδες και ΜΜΕ και μεγαλοεπιχειρηματίες που έχουν πάρε δώσε με το κράτος.
Σε άλλη χώρα, αν αποκαλυπτόταν παρόμοιο σκάνδαλο, πολλοί κρατικοί λειτουργοί θα πήγαιναν στον εισαγγελέα, γιατί είναι τουλάχιστον απίστευτο, ιστορία για μικρά παιδιά, ότι ο Παπαγεωργίου παραπλανούσε και τους δημοσιογράφους και με δήθεν ψευδείς ειδήσεις που τους έδινε, επηρέαζε την κοινή γνώμη.
Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου ασφαλίτικη λογική, βάσει της οποίας εγκληματίες είναι σχεδόν όλοι οι πολιτικοί, αφού και αυτοί δηλώνουν ψέματα, αποδεδειγμένα, ή διαρρέουν ψευτιές, ακριβώς παραπλανώντας την κοινή γνώμη κατά αντιπάλων τους πολιτικών ή οποιουδήποτε άλλου έχουν για αντίπαλο.
Με την ίδια επίσης λογική, προφανώς κινδυνεύουν και οι πολιτικοί ή και εκπρόσωποι φορέων που αντιστέκονται στους χρυσοθήρες, αλλά και οι επιστήμονες που εκφράζουν διαφορετική άποψη από αυτή των χρυσοθήρων.
Με την υπόθεση των παρακολουθήσεων στις Σκουριές και με την ενσωμάτωσή τους στην δικογραφία, η βαλίτσα (όχι αυτή της ΕΥΠ), πάει πολύ μακριά. Είναι προφανές ότι επιχειρείται εκφοβισμός όλων όσων αντιστέκονται στους χρυσοθήρες, κυρίως των δημοσιογράφων και των πολιτικών. Ποιος μας διαβεβαιώνει ότι αφού παρακολουθούσαν το τηλέφωνο του Παπαγεωργίου, δεν παρακολουθούν και άλλα τηλέφωνα στην Ροδόπη και στον Έβρο, πολιτικών ή και δημοσιογράφων.
Επίσης, προκύπτει πλέον επιτακτική η ανάγκη να ενσωματωθούν στην αστυνομία έμπειροι εισαγγελείς οι οποίοι και θα συντάσσουν τις δικογραφίες, γιατί, γενικότερα, έχει παραγίνει το πράγμα.
Το κύριο ζήτημα πάντως παραμένει αυτό των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, αρχής γενομένης από την υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, οπότε και άμεσα αποκαλύφθηκε ότι αρκετών τα τηλέφωνα παρακολουθούντο και φυσικά, τώρα με την περίπτωση του Τόλη Παπαγεωργίου. Λίγο πολύ μάλιστα, αν το προχωρήσει κανείς, θα μπορούσε και να υπονοήσει ότι δημοσιογράφοι βοήθησαν στην στοιχειοθέτηση της κατηγορίας, αφού αν δεν του τηλεφωνούσαν για τις ανάγκες του ρεπορτάζ και αν δεν παρακολουθείτο το τηλέφωνο του Παπαγεωργίου, πως άραγε θα προέκυπτε η κατηγορία ότι «έδινε ψευδείς πληροφορίες και προπαγανδιστικό υλικό με σκοπό να επηρεάσει την κοινή γνώμη κατά των μεταλλείων χρυσού στις Σκουριές».
Μάλιστα να σημειωθεί ότι στην Ελευθεροτυπία δημοσιεύεται τηλεφωνική παρακολούθηση που έχει πραγματοποιηθεί το 2012, πολύ πριν από την ένοπλη επίθεση σε εργοτάξιο της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές Χαλκιδικής.
Και το καλύτερο…, όπως αναφέρει το tvxs.gr, σύμφωνα με την Αστυνομία, στις δραστηριότητες της «εγκληματικής οργάνωσης» που συνέστησε ο Τ. Παπαγεωργίου περιλαμβάνεται ο επηρεασμός της κοινής γνώμης με συνεχείς συνεντεύξεις στα ΜΜΕ και στον Τύπο και πληροφορίες που είναι παραποιημένες και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και ότι ο ίδιος, με αναρτήσεις κειμένων στο blog του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων (antigoldgreece.wordpress.com) προσπαθεί επίσης να επηρεάσει την κοινή γνώμη. Πρόκειται για πρωτοφανή στα ποινικά χρονικά ερμηνεία συνεντεύξεων που έχουν παραλήπτη την κοινή γνώμη και δημοσιεύονται σε ΜΜΕ.
Για αυτό, αν περάσει τέτοια ερμηνεία, ούτε για δείγμα δεν θα μείνει πολιτικός ελεύθερος, ενδεχομένως να τους συνοδεύσουμε πίσω από τα σίδερα και οι περισσότεροι των δημοσιογράφων.